Co robicie, jak dopadnie was totalna niechęć do roboty

Trzeci dzień patrzę w ekran i nic. Zlecenia są, terminy gonią, a ja otwieram edytor, siedzę 20 minut i zamykam.

Na etacie było łatwiej, bo trzeba było siedzieć te 8 godzin niezależnie od nastroju. Na swoim nikt nie patrzy i to chyba jest problem.

Po dwudziestu latach na swoim powiem tak: to normalne i wraca cyklicznie.

U mnie pomaga zmiana miejsca. Wychodzę z domu, siadam gdziekolwiek indziej i nagle idzie. Nie umiem tego wytłumaczyć, ale działa od lat.

u mnie odwrotnie, wyjscie z domu tylko przedluza unikanie

dziala metoda malego kroku - otwieram plik i obiecuje sobie ze zrobie DZIESIEC MINUT i moge skonczyc. zwykle po dziesieciu minutach juz jestem w tym i siedze dalej

u mnie to zwykle znaczy ze jestem po prostu przemeczony i probuje to przeczekac zamiast odespac

jak lapie sie na trzecim dniu takiego stanu to biore wolne. nie "wolne z laptopem" tylko prawdziwe. dwa dni i wracam normalny

+1, u mnie to prawie zawsze zmeczenie przebrane za lenistwo

Mnie pomogło coś technicznego: rozbicie zlecenia na tak małe kawałki, żeby żaden nie wyglądał groźnie.

Zamiast zrobić stronę dla klienta X mam listę: napisać teksty do zakładki o nas, wybrać zdjęcia, ustawić formularz. Każde zajmuje pół godziny i da się zacząć bez rozpędu.

Wielkie zadanie paraliżuje, małe nie.

To ma sens, u mnie zawsze jest jedno wielkie „zrób projekt".

Trafne. U mnie takie stany zawsze zbiegały się z okresami, kiedy brałem wszystko jak leci.

Zgadzam się z przedmówcami, dodam tylko jedną praktyczną uwagę. Warto zapisywać, kiedy takie stany występują.

Prowadzę taki zeszyt od kilku lat i widzę wyraźnie: listopad i luty, co roku. Odkąd o tym wiem, planuję na te miesiące mniej i przestało to być kryzysem.